Vijftig tinten blauw; de paradijselijke stranden van Lefkas

Echte Griekenlandkenners weten het al lang. Lefkas, het wat minder bekende broertje van de Ionische eilanden, is een schitterende bestemming. Het eiland is groen, bergachtig met toppen van boven de duizend meter en het heeft een gezellige hoofdstad met bijzondere architectuur. Lefkas wordt echter vooral geroemd om zijn schitterende stranden tegen een achtergrond van witte krijtrotsen die steil vanuit de hemelsblauwe zee omhoog rijzen. De meest spectaculaire van deze stranden vind je langs de westkust van het eiland, die volgens velen tot de mooiste van de Middellandse Zee behoren. De Grieken zelf hebben het allemaal al lang ontdekt. Tijd om Lefkas in de spotlights te zetten.

Heel langzaam rijden we de beweegbare brug over die Lefkas met het vasteland verbindt. De brug is net open geweest en daardoor rijden we er stapvoets in colonne overheen. Erg is het trage tempo niet, want zo kunnen we de omgeving goed in ons opnemen en krijgen we met de prachtige blauwe zee al een voorproefje van al het moois dat ons te wachten staat. Lefkas is met deze oeververbinding heel goed bereikbaar, maar het feit dat het geen vaste brug is, heeft ook symbolische waarde. Het maakt van Lefkas namelijk een eiland. Ooit was het via een smalle landstrook verbonden met het vasteland, maar al in de zevende eeuw voor Christus werd door de Korintiërs een kanaal gegraven waardoor Lefkas gescheiden werd van het vasteland. Met een beweegbare brug wordt de ‘eiland-status’ in ere gehouden.   

Kleurrijk Lefkas-stad

Een kleurrijke hoofdstad    

Direct na de brug rijden we Lefkas-stad binnen. Je kunt natuurlijk meteen om de stad heenrijden op zoek naar al het moois van het eiland, maar de hoofdstad is een bezoek meer dan waard. De architectuur is hier namelijk heel bijzonder. Na de aardbeving van 1948 zijn de huizen niet zoals gebruikelijk weer opgebouwd met steen, maar met hout en metalen golfplaten. De golfplaten geven de huizen extra stevigheid, maar zijn ook in allerlei vrolijke kleuren geschilderd. Dit geeft Lefkas-stad een charmante en kleurrijke uitstraling. Wij wandelen door de autovrije hoofdstraat, maar hebben al snel door dat we op het verkeerde tijdstip in de stad zijn. In de middag zijn veel winkels dicht. De rust in de straten geeft ons wel mooi de gelegenheid om de markante architectuur te bekijken. Naast de kleurrijke huizen en winkels zijn ook de kerken bijzonder. Zo staan vele torens vrij van de kerk en zijn ze na de aardbeving in metaal weer opgebouwd. Een mooi voorbeeld hiervan is de Pantokrator-kerk vlak naast de hoofdstraat. Over smaak valt te twisten, maar het geeft het gebouw wel een monumentale status.

De Pantokrator kerk met de vrijstaande toren van metaal

Aan het begin van de avond wordt de stad weer levendiger. Wij strijken tijdens de ondergaande zon neer op een van de terrassen in een havenarm aan de Aggelou Sikelianou. Dit is de plek waar de lokale bevolking zich verzamelt voor  koffie, een drankje of een hapje eten. 

Sfeervolle terrassen in Lefkas-stad

Odysseus   

Als we later in de avond met de manager Nikos van ons hotel aan de praat raken en hem vragen waar hij het meeste trots op is van Lefkas, noemt hij niet de stranden en het natuurschoon, maar haalt hij het verhaal van Odysseus aan. Deze held uit de Griekse mythologie zou niet van Ithaka, maar van Lefkas komen. De theorie hierover is dat Lefkas eerst Ithaka heette en dat de nakomelingen van Odysseus als gevolg van een natuurramp naar een ander eiland zijn verhuisd en de naam Ithaka hebben meegenomen. De Duitse archeoloog Dörpfeld geloofde daar heilig in en heeft veel onderzoek op Lefkas gedaan, vooral in de buurt van Nidri. Het echte bewijs heeft hij echter niet gevonden. De archeoloog wordt voor zijn speurwerk nog steeds geëerd middels vernoeming van de hoofdstraat in Lefkas-stad naar hem.

De drie mooiste stranden

Nidri, waar Dörpfeld woonde en veel onderzoek deed, is nu een levendige badplaats. In de haven ligt het vol met boten die dagtochten aanbieden. Ook vertrekken er de veerdiensten naar Ithaka. Wij stappen aan boord van de ‘Nikoloas’ om op een dagtocht de drie mooiste stranden van Lefkas aan te doen. Agiofli aan de zuidkant en de twee absolute toppers Porto Katsiki en Egremni aan de westkant. Na circa anderhalf uur varen mogen we tijdens de eerste stop van boord. We krijgen een parasol mee en lopen het strand op. Het water lonkt echter en we nemen dan ook de eerste duik van de dag. Het water is zo helder dat we de vissen onder ons door kunnen zien zwemmen. Wat een paradijs is dit. Dat belooft wat voor de twee stranden die nog gaan komen. Als de scheepshoorn klinkt, gaat iedereen weer aan boord.

Zwemmen in de baai van Agiofli

Witte rotsen    

We varen om de uiterste zuidpunt van Lefkas heen met de beroemde witte rotsen waaraan Lefkas haar naam dankt. Lefkos is het Griekse woord voor wit. Het zou ook op deze plek zijn waar volgens de legende de dichteres Sappho van de hoge krijtrotsen sprong en zelfmoord pleegde omdat de man waarop zij verliefd was haar liefde niet wilde beantwoorden. De zee is ruig op dit punt, en de passagiers aan boord worden wat stiller. Slechts een enkeling loopt nog over het dek. We slaan ons er echter doorheen met de gedachte dat we straks zullen worden beloond met een bezoek aan één van de beroemdste plekken van Lefkas. Dan komt Porto Katsiki in zicht. Het kiezelstrand en de hoge witte kliffen contrasteren schitterend met het water in vele tinten blauw. Zo mooi hebben we de zee nog nooit gezien. De kapitein doet verwoede pogingen om het schip het strand op te krijgen. Het lukt niet, waarna er wordt omgeroepen dat we weer terug gaan. De twee mooiste stranden bereiken we vandaag niet. We varen terug richting Nidri en gaan voor het eilandje Skorpios voor anker. Ook heel mooi, maar de westkust kunnen we toch niet onbezocht laten.

Populair op Lefkas: boottochten langs de stranden en eilandjes

Het wonder van Porto Katsiki

De volgende dag doen we een nieuwe poging om de baai van Porto Katsiki te bezoeken. We hebben geen zin meer in zeebenen en pakken de auto. De rit erheen is grandioos met telkens een prachtig uitzicht op de zee. Overal langs de weg staan stalletjes waar ze honing verkopen, de lokale specialiteit. Op een gegeven moment kunnen we niet verder en belanden we als vanzelf op een parkeerplaats. We passeren een paar kleine winkeltjes waar strandspullen kunnen worden gekocht en lopen richting een uitkijkpunt. Dan kijken we de diepte in naar het wonder van Porto Katsiki. Eigenlijk zijn de baai en het stand  van bovenaf nog mooier en fotogenieker dan vanaf de zee. Van een afstandje zie je goed het hoefijzervormige strand, omgeven door hoge witte kliffen en het  prachtig blauwe water. Egremni kunnen we met de auto niet bereiken. Een aardbeving vijf jaar geleden heeft de trappen naar het strand onbegaanbaar gemaakt. Er wordt hard gewerkt aan het herstel ervan en binnenkort kun je er ook vanaf land weer naar toe. Dat kan nu dus nog niet, maar er moet ook wat te wensen overblijven voor een volgend bezoek.

Eén van Griekenlands mooiste: het strand van Porto Katsiki

Agios Nikitas                              

Op de terugweg naar Lefkas stad stoppen we nog even in Agios Nikitas. Ons is verteld dat dit dorp vol met leuke tavernes en winkeltjes zit, en niets is minder waar. Overal langs de met klinkers bestrate, autovrije hoofdstaat zitten aanlokkelijke restaurants, leuke souvenirwinkels en kleinschalige pensionnetjes. De straat eindigt ook hier bij alweer een mooi strand en toch is elke baai op Lefkas net weer anders en heeft het zijn eigen sfeer. Terwijl we bij café ‘Captains Corner’ naar de ondergaande zon kijken, loopt het strand langzaam leeg en lopen de terrassen langzaam vol. De Grieken sluiten de stranddag graag af in één van de tavernes. Als dan ook nog de lampjes aangaan is Agios Nikitas één groot gezellig buitenterras.

Agios Nikitas, pal aan de baai

Het eiland van Onassis

De oostkust van het eiland is minder bergachtig en minder ruig, maar heeft weer een hele andere charme. Het heeft een aantal zeer aantrekkelijke dorpjes, prachtige baaien en voor de kust liggen diverse kleine eilandjes die je kunt bezoeken. De bekendste is Skorpios voor de kust bij Nidri. Begin jaren zestig kocht Aristoteles Onassis dit eilandje waarop hij in 1968 trouwde met Jacqueline Kennedy. Vele beroemdheden hebben in die jaren het eiland bezocht. In de haven van Nidri staat een standbeeld van Onassis. Het is mogelijk om op twee strandjes op Skorpios aan land te gaan, de rest van het eiland is gesloten voor buitenstaanders. Diverse potentiële kopers, waaronder Bill Gates, Madonna en Roman Abramovitsj hadden interesse om Skorpios te kopen, maar in het testament staat dat eiland eigendom van de familie moet blijven. Het is nu verhuurd aan een Russische investeerder die er een luxe resort wil gaan bouwen.

Standbeeld van Aristoteles Onassis in de haven van Nidri

Vlicho en Sivota                    

Even voorbij Nidri ligt Vlicho. Alles ademt hier watersport en visserij. Netten liggen te drogen op de kade, er wordt aan boten geschuurd en geverfd en vissersbootjes en zeiljachten liggen verspreid voor anker in een wonderschone natuurlijke inham. Deze plaats heeft veel meer potentie en het is dan ook verbazingwekkend dat er zo weinig restaurants en winkeltjes langs de kade zitten. Onze rit langs de oostkust eindigt in Sivota, een charmant vissersdorp met in de haven tal van tavernes die uitkijken op de dobberende bootjes. In één van de restaurantjes eten we verse calamaris, gevulde aubergines en een Griekse salade.
Na een aantal dagen moeten we helaas Lefkas weer verlaten. Op weg naar de luchthaven rijden we het eiland weer af via de beweegbare brug. Als de wielen van de auto het vasteland raken, kijken we nog een keer melancholisch achterom. We moeten al dit moois achter ons laten, maar wel met de troostende gedachte dat we altijd terug kunnen keren naar dit naar dit juweeltje in de Ionische zee. 

De baai van Vlicho